Fotoğraf: Gülay Başkurt
(...)
Ay tuzdandı. Geceleri
ondan parlaktı. Tuz almaya da Ay’a gidiyordu babam. O da yoktu bizim
topraklarda. Portakal da yoktu.
Gece herkes uyuyunca,
kilerde mum tutmuştum da Ay gibi parlamıştı babamın getirdiği tuzlar.
Katıra biner giderdi. Anam
yolluk katardı yanına. “Yolun ırak adam,” derdi, başka laflar da ederdi ama uzağa
düşerdi dedikleri. Iraktı Ay. Babam Ay’a giderdi. Bir tuz, bir portakal
getirmek için.
(...)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder